Naparstnica purpurowa - charakterystyka i wygląd

Bylina należąca do rodziny babkowatych. Jej naturalne siedliska to lasy, poręby oraz wilgotne i żyzne stanowiska zachodniej i południowo-zachodniej części Europy.

Naparstnica to wysoka roślina, dorastająca do 100 cm. 

W czerwcu na wyprostowanych, pokrytych krótkim szarym kutnerem łodygach pojawiają się dzwonkowate i lekko zwisające kwiaty. Są one zebrane w gęste grona i zachwycają różowo-purpurowym kolorem oraz charakterystycznymi, ciemniejszymi plamkami ukrytymi we wnętrzu każdego dzwonka.

W pierwszym roku tworzy gęste rozety lekko karbowanych i omszonych liści, zakwita w drugim roku uprawy.

Po przekwitnięciu i przycięciu głównego pędu, naparstnica często wypuszcza nowe kwiaty, przedłużając okres dekoracyjności.

Należy jednak pamiętać, że jest to roślina silnie trująca.

Jakie są wymagania uprawowe naparstnicy

Lubi glebę średnio wilgotną, próchniczną o lekko kwaśnym odczynie. Dobrze czuje się na stanowiskach z rozproszonym światłem. Choć nie jest rośliną długowieczną, łatwo się rozsiewa, dzięki czemu na stałe pozostaje w ogrodzie.

Zastosowanie

Naparstnice zazwyczaj spotkać możemy na rabatach bylinowych oraz w ogrodach naturalistycznych. Stanowią doskonałe tło dla niższych roślin i wprowadzają sielski, romantyczny klimat do założeń ogrodowych. Nektar kwiatów wabi do ogrodu pszczoły, trzmiele i motyle.

Idealna do:

• ogrodów wiejskich, rustykalnych i angielskich;
• nasadzeń naturalistycznych i leśnych w półcieniu;
• tworzenia pionowych akcentów na rabatach;
• uprawy na kwiat cięty.