Funkie - hosty

Późno rusza, długo zdobi

Funkie budzą się dopiero pod koniec kwietnia - nie martw się pustym miejscem na rabacie wczesną wiosną. Za to potem rozrastają się szybko, a liście pozostają ozdobne aż do pierwszych przymrozków. Warto sadzić je w towarzystwie wczesnych cebulic, które kwitną, zanim funkia rozwinie liście, i chowają się pod nimi później.

Ślimaki - jedyny realny problem

Miękkie liście funkii są dla ślimaków przysmakiem i to zwykle jedyna trudność w jej uprawie. Odmiany o grubszej, sinozielonej blaszce z woskowym nalotem są wyraźnie mniej podgryzane niż cienkolistne, jasne kultywary - jeśli masz w ogrodzie dużo ślimaków, zacznij właśnie od nich.

Pomaga też ściółka ze żwiru wokół kępy i sadzenie w miejscach, gdzie ziemia szybciej obsycha.

Stanowisko i gleba

Półcień i cień; odmiany o niebieskawych liściach wymagają cienia głębszego, bo w słońcu tracą woskowy nalot i szarzeją. Odmiany pstre i żółte znoszą trochę więcej światła. Gleba żyzna, próchniczna, stale umiarkowanie wilgotna - funkia jest wdzięczna za ściółkowanie kompostem.

Idealnie sprawdza się pod koronami drzew, na obwódkach zacienionych rabat i w okolicach oczek wodnych. Kępy dziel wczesną wiosną, choć równie dobrze można ich nie ruszać latami.