Kotula chropowata - charakterystyka i wygląd
Kotula chropowata (Leptinella squalida, dawniej Cotula squalida) to jedna z niewielu bylin, po których można chodzić. Tworzy gęsty, płaski dywan wysokości kilku centymetrów, złożony z drobnych, pierzasto powcinanych listków przypominających miniaturowe paprocie, i znosi regularne, choć nie intensywne deptanie.
Bywa używana jako zamiennik trawnika na małych powierzchniach - nie wymaga koszenia, a wygląda znacznie ciekawiej. Kwiaty są drobne, żółte i niepozorne, pojawiają się od czerwca do sierpnia; nie one są tu wartością.
Wymagania uprawowe
Stanowisko słoneczne lub półcieniste. Gleba przeciętna ogrodowa, przepuszczalna, umiarkowanie wilgotna - kotula pochodzi z Nowej Zelandii, nie lubi przesychania i w suchych, gorących miejscach zamiera, ale zastoin wody też nie znosi.
Strefa mrozoodporności 5. Rozrasta się szybko dzięki płożącym pędom zakorzeniającym się w węzłach; na małej rabacie warto ją ograniczać. Rozstawa: 12 roślin na m².
Zastosowanie - gdzie sadzić i z czym łączyć kotulę chropowatą nowozelandzką
Między płyty i stopnie, na ścieżki rzadko uczęszczane, jako zamiennik trawnika na małych powierzchniach i do obsadzania obrzeży. Dobrze wygląda w ogrodach japońskich, gdzie zastępuje mech. Między płytami można ją łączyć z karmnikiem ościstym 'Green Moss' lub 'Lime Moss' oraz aceną drobnolistną, które tworzą podobnie niskie, gęste kobierce i również lubią umiarkowanie wilgotną glebę.
Idealna do: obsadzania szczelin między płytami; zastępowania trawnika na małych powierzchniach; ogrodów japońskich; obwódek i rzadko uczęszczanych ścieżek.
