Sasanka 'Alba' - charakterystyka i wygląd
Wśród naszych sasanek tylko ta kwitnie biało - pozostałe fioletowo i czerwono. Biel dodatkowo uwydatnia to, co w sasance najciekawsze: srebrzyste, jedwabiste owłosienie pokrywające pąki, łodygi i liście, które w kwietniowym słońcu tworzy wokół kwiatu świetlistą obwódkę.
Roślina ma dwie fazy ozdobności. Najpierw dzwonkowate kwiaty z pękiem żółtych pręcików, potem puszyste owocostany z długimi, pierzastymi ogonkami nasion, które utrzymują się do lipca.
Wymagania uprawowe
Stanowisko słoneczne. Gleba przepuszczalna, sucha i chętnie wapienna - sasanka pochodzi z suchych muraw i na wilgotnym, żyznym podłożu gnije.
Strefa mrozoodporności 5, zimuje bez okrywania. Rzecz najważniejsza: sasanka tworzy gruby korzeń palowy i bardzo źle znosi przesadzanie - sadzi się ją raz, na stałe, i nie dzieli. Pierzaste liście pojawiają się zwykle razem z kwiatami, pełnię osiągają latem i pozostają zielone do jesieni. Rozstawa: 12 roślin na m².
Cała roślina jest trująca - świeży sok zawiera protoanemoninę, która podrażnia skórę, dlatego przy sadzeniu i pielęgnacji warto używać rękawic.
Zastosowanie - gdzie sadzić i z czym łączyć sasankę 'Alba'
Na skalniaki, murki, rabaty żwirowe i suche skarpy. Kwitnie bardzo wcześnie, więc dobrze łączy się z płomykami szydlastymi i żagwinami, a później sąsiedztwo mogą przejąć rozchodniki i macierzanki. W Polsce sasanka zwyczajna uznawana jest za wymarłą na naturalnych stanowiskach, a w Niemczech i Austrii jest pod ochroną - tym bardziej warto sadzić rośliny z uprawy.
Idealna do: skalniaków i murków; rabat żwirowych; suchych, słonecznych skarp; ogrodów naturalistycznych.
