Zawilec wielkokwiatowy - charakterystyka i wygląd
Pozostałe zawilce w ofercie to odmiany japońskie: dorastają do około metra, a kwitną późnym latem i jesienią. Ten kwitnie wiosną, od kwietnia do czerwca, dorasta do 40 cm i zimuje bez okrywania - strefa mrozoodporności 4.
Kwiaty są białe, lekko zwieszone, z pękiem złocistych pręcików, i delikatnie pachną. Po przekwitnięciu zawiązują puszyste, wełniste owocostany, ozdobne przez kolejne tygodnie.
Wymagania uprawowe
Stanowisko słoneczne lub półcieniste. Gleba próchniczna, przepuszczalna, umiarkowanie wilgotna, chętnie z domieszką wapnia - w naturze gatunek rośnie na suchych, słonecznych zboczach, w murawach oraz w widnych lasach i na ich obrzeżach.
Strefa mrozoodporności 4, zimuje bez okrywania. Rzecz, którą trzeba wiedzieć: roślina rozrasta się rozłogami i na luźnym, lekkim podłożu potrafi być ekspansywna, a na glebach cięższych, gliniastych szerzy się wolniej. W roli okrywowej pod krzewami jest to zaleta, na rabacie bylinowej warto ograniczyć ją wkopanym obrzeżem. Po kwitnieniu liście pozostają zielone do jesieni. Rozstawa: 12 roślin na m².
Zastosowanie - gdzie sadzić i z czym łączyć zawilec wielkokwiatowy 'Snow White'
Do rabat w półcieniu, pod krzewy i na skraje nasadzeń drzewiastych, gdzie może zadarniać powierzchnię. Wczesny termin pozwala łączyć go z pierwiosnkami, miodunkami, żurawkami i dąbrówkami. Dobrze wygląda też w ogrodach naturalistycznych.
Idealny do: rabat w półcieniu; nasadzeń pod krzewami i drzewami; zadarniania większych powierzchni; ogrodów naturalistycznych.