Barbula klandońska 'Stephi' - charakterystyka i wygląd
Niski półkrzew z rodziny jasnotowatych.
Odmiana 'Stephi' dorasta do 50-80 cm, tworząc podobnej szerokości kępy.
Posiada sztywne, wzniesione pędy. Liście są wąskie, zielone, od spodu srebrzyste, a po roztarciu aromatyczne.
Kwiaty barbuli wyrastają w okółkach na końcach pędów i w kącikach liści. Są drobne, rurkowate z długimi pręcikami, które nadają im puszysty wygląd.
Roślinę wyróżnia dość późny okres kwitnienia. Miododajne, jasnoróżowe kwiaty pojawiają się od sierpnia do października, wabiąc do ogrodu pszczoły i motyle.
Wymagania uprawowe
Najlepiej rośnie w słońcu, na glebach lekkich, przepuszczalnych, umiarkowanie wilgotnych do suchych. Nie toleruje ciężkiego i stale wilgotnego podłoża. W mroźniejsze zimy zaleca się kopczykowanie. Wczesną wiosną warto przyciąć roślinę, aby pobudzić ją do wypuszczenia nowych pędów i kwitnienia.
Zastosowanie - gdzie sadzić i z czym łączyć barbulę 'Stephi'
Doskonale sprawdza się jako roślina ozdobna na rabatach, w kompozycjach z innymi bylinami i krzewami, stanowiąc cenne przedłużenie sezonu dekoracyjnego. Znajduje również szerokie zastosowanie w projektowaniu przestrzeni publicznych i terenów miejskich.
Jasnoróżowe kwiaty dobrze łączą się z błękitem perowskii 'Lacey Blue' i kocimiętki „Walker's Low” oraz z budleją Dawida 'Nanho Blue', która kwitnie w tym samym czasie. Lekkości kompozycji doda ostnica mocna 'Pony Tails'.
Idealna do: rabat w pastelowych barwach; ogrodów przyjaznych pszczołom i motylom; kompozycji z krzewami kwitnącymi późnym latem; ogrodów żwirowych.