Śmiałek darniowy (Deschampsia cespitosa) - charakterystyka i wygląd
Rodzima, w Polsce pospolita trawa kępkowa z rodziny wiechlinowatych - dziki gatunek, od którego pochodzą ogrodowe odmiany śmiałka. Naturalnie rośnie na wilgotnych łąkach, pastwiskach i w lasach łęgowych, m.in. w Europie, Azji i Ameryce Północnej.
Wąskie, łukowato wygięte, ciemnozielone liście tworzą zwartą, półkulistą kępę o wysokości około 40-50 cm. W okresie kwitnienia (czerwiec - sierpień) pędy kwiatostanowe śmiałka dorastają do wysokości 100 cm.
Ażurowe wiechy początkowo są luźne i zielone, z czasem przybierając szlachetne, żółtawe barwy. Trawa zachowuje walory ozdobne również zimą, kiedy zaschnięte wiechy malowniczo pokrywają się szronem lub śniegiem.
Wymagania uprawowe
Śmiałek toleruje zarówno stanowiska słoneczne, jak i lekko ocienione. Dobrze rośnie na przeciętnych, umiarkowanie wilgotnych glebach ogrodowych. Jest to roślina, która nie wymaga intensywnej pielęgnacji i jest mrozoodporna (strefa 4).
Stare liście i pędy kwiatostanowe ścina się nisko przy ziemi późną zimą albo wczesną wiosną (od końca lutego do końca marca), zanim ruszy nowy wzrost.
Zastosowanie - gdzie sadzić i z czym łączyć śmiałek darniowy
Deschampsia doskonale wpisuje się w krajobraz ogrodów inspirowanych naturą. Dzięki swojej delikatnej strukturze i naturalnemu pokrojowi ładnie komponuje się z innymi trawami oraz letnimi bylinami, tworząc efektowne, dzikie zakątki. W półcieniu dobrze łączy się z funkiami, bodziszkami i rutewkami, a na słońcu - z przetacznikiem długolistnym i liliowcami. Roślina wykorzystywana jest pod koronami drzew, przy oczkach wodnych oraz do obsadzania łąk kwietnych i terenów zieleni miejskiej.
Idealny do: ogrodów naturalistycznych i leśnych; nasadzeń nad brzegami zbiorników wodnych; tworzenia zwiewnych kompozycji na rabatach bylinowych.
