Świerzbnica macedońska - charakterystyka i wygląd
To roślina o pokroju, jakiego nie ma żadna inna w tej grupie: pędy są cienkie, wiotkie i mocno rozgałęzione, a kwiaty siedzą pojedynczo na ich końcach, wysoko nad listowiem. Efekt jest przewiewny - mimo że kępa przekracza metr, widać przez nią to, co rośnie z tyłu, więc można ją sadzić także na przednim planie rabaty.
Kwiaty są drobne, poduszeczkowate, w odcieniach różu i karminu, i pojawiają się nieprzerwanie od lipca do września. Odmiana pochodzi z siewu, więc barwy w obrębie nasadzenia bywają lekko zróżnicowane - na tym polega urok pastelowej mieszanki.
Wymagania uprawowe
Stanowisko słoneczne. Gleba przepuszczalna, umiarkowanie wilgotna, raczej uboga - na żyznym podłożu pędy wydłużają się nadmiernie i wylegają.
Strefa mrozoodporności 5. Roślina jest krótkowieczna, kępa żyje zwykle trzy, cztery lata, ale obficie się wysiewa i odnawia w ogrodzie sama. Wiotkie pędy najlepiej wesprzeć nie podporami, lecz sąsiedztwem traw i mocniejszych bylin, przez które świerzbnica przerasta. Usuwanie przekwitłych kwiatów przedłuża kwitnienie. Rozstawa: 5 roślin na m².
Zastosowanie - gdzie sadzić i z czym łączyć świerzbnicę macedońską 'Melton Pastels'
Do rabat naturalistycznych, preriowych i ogrodów wiejskich, gdzie ma przerastać między trawami. Klasyczne towarzystwo: rozplenica, kostrzewa, krwawnik, jeżówka i przegorzan. Roślina bardzo miododajna, oblegana przez motyle i trzmiele. Kwiaty nadają się do wazonu.
Idealna do: rabat naturalistycznych i preriowych; ogrodów wiejskich; ogrodów przyjaznych zapylaczom; kwiatu ciętego.
W ofercie dobrze ukorzeniona sadzonka w doniczce P9 9×9 cm.
