Jeżówka purpurowa - charakterystyka i wygląd
Wysoka bylina z rodziny astrowatych, zwykle cała pokryta szorstkimi włoskami.
Naturalnie występuje w środkowej i wschodniej części Stanów Zjednoczonych, porastając świetliste lasy i prerie.
Niezwykle okazała bylina popularna nie tylko wśród ludzi, ale również przyjazna zapylaczom, chętnie odwiedzana przez pszczoły i motyle.
Należy do roślin wyższych, jej pędy kwiatowe osiągają wysokość 100 cm.
Brązowozielone łodygi są zdobione przez ciemnozielone, szorstkie liście - dolne osadzone na ogonkach, jajowate do szerokolancetowatych, górne mniejsze, węższe, na krótkich ogonkach lub siedzące.
Echinacea purpurea to klasyczny gatunek, który zachwyca prostotą i naturalnym wdziękiem. Kwiaty koloru różowo-purpurowego pojawiają się przez całe lato, od lipca do października.
Wymagania uprawowe
Jeżówka najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na glebach próchnicznych o umiarkowanej wilgotności. Jest mało wymagająca, nawet dla początkujących ogrodników, odporna na okresową suszę i mrozoodporna.
Zastosowanie - gdzie sadzić i z czym łączyć jeżówkę purpurową
Pięknie prezentuje się na letnich rabatach bylinowych, w ogrodach wiejskich i preriowych. Sadząc jeżówki w grupach po kilka roślin, można uzyskać efektowne, barwne akcenty. W nasadzeniach preriowych jeżówkę dobrze uzupełniają żółta rudbekia 'Goldsturm', fioletowoniebieska perowskia łobodolistna i proso rózgowate.
Dekoracyjne kwiaty długo utrzymują świeżość po ścięciu do wazonu.
Idealna do: słonecznych rabat bylinowych; ogrodów naturalistycznych, preriowych i wiejskich; wazonów.
