Jeżówka purpurowa - charakterystyka i wygląd

Wysoka bylina, należąca do rodziny astrowate, zwykle cała pokryta szorstkimi włoskami.

Naturalnie występuje na wschodnich obszarach Stanów Zjednoczonych porastając świetliste lasy, prerie, miejsca podmokłe.

Niezwykle okazała bylina popularna nie tylko wśród ludzi, ale również przyjazna zapylaczom, chętnie odwiedzana przez pszczoły i motyle.

Należy do roślin wyższych, jej pędy kwiatowe osiągają wysokość 100 cm.

Brązowozielone łodygi są zdobione przez ciemnozielone liście osadzone na długich ogonkach, o jajowatym, wąskolancetowatym kształcie.

Echinacea purpurea to klasyczna odmiana, która zachwyca prostotą i naturalnym wdziękiem. Kwiaty koloru różowo-purpurowego pojawiają się przez całe lato, od lipca do października.

Jakie są wymagania uprawowe jeżówki purpurowej

Jeżówka najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na glebach próchnicznych o umiarkowanej wilgotności. Jest mało wymagająca, nawet dla początkujących ogrodników, odporna na okresową suszę i mrozoodporna.

Zastosowanie

Pięknie prezentuje się na letnich rabatach bylinowych, w ogrodach wiejskich i preriowych. Sadząc jeżówki w grupach po kilka roślin, można uzyskać efektowne, barwne akcenty.

Dekoracyjne kwiaty długo utrzymują świeżość po ścięciu do wazonu.

Idealna do:

• słonecznych rabat bylinowych;
• ogrodów naturalistycznych, preriowych i wiejskich;
• wazonów.